در گذشته ی نزدیک، قانون صریح و شفافی در مورد فعالیت خرید و فروش بیت کوین وجود نداشت. درواقع نه این فعالیت ها از سوی قانون شناخته شده بودند و نه دارای منع قانونی خاصی بودند و فعالیت در این زمینه در کشور جرم محسوب نمی گردید.

طبق قوانین ایران، ماده 2 قانون مجازات عمومی (هر فعل یا ترک فعل که مطابق قانون قابل مجازات یا مستلزم اقدامات تامینی یا تربیتی باشد جرم محسوب است و هیچ امری را نمی توان جرم دانست مگر آنکه به موجب قانون برای آن مجازات یا اقدامات تامینی یا تربیتی تعیین شده باشد، جرم محسوب می شود).

بنا به همین قانون، فعالیت در زمینه ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین جرم محسوب نمی گردد و مجازاتی برای خرید و فروش ارزهای دیجیتال در نظر گرفته نشده است.

البته بنا بر قوانین در صورت رخ دادن هرگونه کلاهبرداری، هک و یا عدم وفای به عهد در فضای ارزهای دیجیتال، یک فرد می*تواند شکایت رسمی ارائه دهد و دادگاه ذی صلاح به آن رسیدگی خواهد نمود.

در نهایت نیز جهت حل مشکل خلاء قانونی برای خرید و فروش بیت کوین و ارزهای دیجیتال دیگر، رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس از موافقت کمیسیون اقتصادی دولت در تاریخ 31 تیر 1398، صنعت «بیت کوین» را به رسمیت شناخت.

هرچند بانک مرکزی بارها در اطلاعی *هایی ورود ارزهای دیجیتال به حوزه پرداخت کشور را ممنوع کرده است!

البته در بسیاری از کشورها با توجه به نو ظهور بودن این پدیده، خلاء های قانونی بسیاری مشاهده می شود .

در نهایت از این قوانین در ایران می توان چنین برداشت نمود که قوانین ایران، ثبت شرکت خرید و فروش بیت کوین را برای افراد به شرط رعایت قوانین، محدود ننموده است اما جهت فعالیت در مقیاس وسیع و حوزه پرداخت*های کلان کشور هنوز قانون مساعد و مجوزی صادر نگردیده است.